SINNE / CALEB

Zondag 19 juli haalden we Caleb op, na een paar lange weken wachten.
Wat spannend! Naast de nieuwsgierigheid naar de nieuwe persoonlijkheid in ons gezin,
voelden we toch ook wel wat spanning: onze jongste nog geen twee, een volwassen hond die we niet kenden...
Het was een bijzonder moment toen we hem aan de lijn overhandigd kregen.
Sinne, zo heet hij sindsdien, had alleen maar oog voor alle geuren en kleuren om hem heen.
Na de nodige uitleg en formaliteiten reden we huiswaarts...
De eerste dagen was Sinne verlegen en best wel wat zenuwachtig.
We deden ons best hem rust te geven en zijn nieuwsgierigheid zorgde voor kleine stapjes vooruit.
De wandelingen werden langer, Sinne begon de routines door te krijgen,
wij ontdekten welk voer hij wil, welke snacks hij lekker vindt.
Na drie dagen sliep hij voor het eerst languit in de zon (waarnaar hij vernoemd is),
vond hij zijn mandje en zo ontdekken we iedere dag wat nieuws.
Hij is gek op zon, houdt niet van water en zeker niet van regen, is lief voor katten,
schrikt zich rot van kikkers, is liever buiten dan binnen,
wil wel in de bench, maar met het deurtje open, pikt boterhammen van tafel, maar laat kaas en worst liggen, etc.
De eerste keer bij de hondencursus heeft hij geweldig gespeeld met maatjes,
maar vooral ook enorm hard rondjes gerend in de omheinde trainingsweide, om na tien minuten hijgend in het gras te gaan liggen.
We lieten hem het tempo bepalen, vroegen nog weinig (er is al zoveel gebeurd tenslotte).
En toen, na twee weken, begon hij ineens te spelen!
Hij rende rond met een schoen van onze dochter, die we gauw geruild hebben voor een bal en een touw.
En sindsdien speelt hij dagelijks wild en blij in de tuin.
Wie had gedacht dat dat in de schuchtere, wat verlegen Caleb schuilt? Wij genieten volop.
Hij is ongelofelijk zachtaardig en geduldig richting de kinderen en speels en enthousiast naar ons.
We hebben de indruk dat Sinne ook blij is met zijn nieuwe huis, tuin en familie. En die taal.. Dat zal ook wel wennen...

Fam. Vuik


Terug